วารสารเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ เป็นวารสารที่ตีพิมพ์เผยแพร่บทความทางวิชาการมาตั้งแต่ปี 2526 ซึ่งครอบคลุมเนื้อหาวิชาเศรษฐศาสตร์ในด้านต่างๆ ตลอดจนเศรษฐศาสตร์การเมืองในประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออก ขอบข่ายของบทความยังครอบคลุมไปถึงการศึกษาเกี่ยวกับประเด็นที่เป็นที่ถกเถียงในปัจจุบัน ประเด็นที่เป็นเรื่องเฉพาะของประเทศ ประเด็นที่เป็นเรื่องระหว่างประเทศและการศึกษาภาคอุตสาหกรรมด้านต่างๆ โดยเป้าหมายหลักของเราคือการมุ่งหวังที่จะเป็นทางเลือกอีกช่องทางหนึ่งสำหรับการนำเสนอผลงานของนักทฤษฎี ผู้ประกอบการและนักวิจัยต่างๆ

 

วารสารตีพิมพ์เผยแพร่เป็นราย 4 เดือน คือ ฉบับเดือน เมษายน-กรกฎาคม สิงหาคม-พฤศจิกายน และ ธันวาคม-มีนาคม ซึ่งเผยแพร่ทั้งบทความที่เป็นภาษาไทยและอังกฤษ ปัจจุบันวารสารอยู่ในกลุ่ม 1 ของฐานข้อมูล TCI และพยายามที่จะก้าวไปสู่วารสารที่ตีพิมพ์บทความภาษาอังกฤษเพื่อดึงดูดนักอ่านและนักวิจัยในระดับสากลมากขึ้น โดยวารสารได้จัดทำเผยแพร่ใน 2 รูปแบบ คือ แบบตีพิมพ์ ISSN 1685-3008 และแบบอิเล็กทรอนิกส์ตั้งแต่ปี 2547 ในวารสาร ปีที่ 22 ฉบับที่ 1 เป็นต้นมา
 

วารสารขอเชิญชวนร่วมส่งบทความทางวิชาการทั้งในเชิญทฤษฎีและเชิงประจักษ์ในทุกมิติของเศรษฐกิจที่มีขอบเขตการศึกษาดังนี้

• เศรษฐศาสตร์มหภาค (Macroeconomics)

• เศรษฐศาสตร์จุลภาค (Microeconomics)

• เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ (International Economics)

• การเงินระหว่างประเทศ (International Finance)

• การธนาคารและตลาดการเงิน (Banking and Financial Markets)

• การศึกษาเกี่ยวกับแบบจำลองทางเศรษฐมิติและการประยุกต์ (Econometric Models and Applications)

• เศรษฐศาสตร์สาธารณะและนโยบายสาธารณะ (Public Economics and Public Policy)

• ประชากรศาสตร์และการศึกษาด้านภาวะเจริญพันธุ์ (Population, Demography and Fertility)

• การพลังงาน สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ (Energy, Environment and Resources)

• เศรษฐศาสตร์การขนส่ง (Transport Economics)

• การศึกษาด้านพฤติกรรมและการทดลองทางเศรษฐกิจ (Behavioral and Experimental Economics)

• การศึกษาประเทศจีน อินเดีย และพื้นที่เศรษฐกิจเกิดใหม่อื่น ๆ (China, India and other Emerging Economies)

• การศึกษาประเทศไทยและประเทศสมาชิก ASEAN (Thailand and other ASEAN Economies)

• การศึกษาเศรษฐกิจเอเชีย (Asian Economies)

• การศึกษาเศรษฐกิจในมิติด้านสังคม (Economics of Social Issue)

• การศึกษาประวัติศาสตร์เศรษฐกิจและแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ (Economic History and Economic Thought)

• เศรษฐศาสตร์ว่าด้วยเทคโนโลยี (Economics of Technology)

• เศรษฐศาสตร์สารสนเทศ (Economics of Information)

• การศึกษาพื้นที่เศรษฐกิจเกิดใหม่และการเปลี่ยนผ่าน (Emerging Economies and Transition)

• เศรษฐศาสตร์นโยบายและธรรมาภิบาล (Economics of Policy and Governance)